Friday, August 11, 2006

افق روشن

سلام به همه خیلی دوست داشتم بعد از این مدت که می نویسم یه حرف جدید و زیبا داشته باشم. اما انقدر از اخبار روز خستم که مغزم توان بیان زیبایی ها رو نداره …
حزب الله لبنان… سالروز بمباران هیروشیما… صهیونیستها… تا کی ؟؟؟
روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت
روزی که کمترین سرود بوسه است
و هر انسان برای هر انسانی برادریست
روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل افسانه ایست
و قلب برای زندگی بس است روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرین حرف دنبل سخن نگردی
روزی که آهنگ هر حرف زندگیست
تا کمترین سرود بوسه باشد
روزی که تو بیایی،برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود
روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم...
و من آن روز را انتظار می کشم
حتی روزی که دیگر نباشم
!
احمد شاملو

3 Comments:

Anonymous asal said...

salam....khosh oomadi....hamishe hame chiz hamintori boode ke alan hast dooste khoobam....movafagh bashi va shad

01:44  
Anonymous مرتضی said...

سلام پریسای عزیز ـــــــــــــــــــ

این خیلی خوبه که دوباره برگشتی ــــ
و بهتر از اون اینه که تلویزیون خونه تونو خاموش کنی تا دوباره بتونی کبوتراتو پیدا کنی ـــــــــــــــــ
بعید می کنم کفترهای تو لای حزب الله و اسرائیلیها و یا حتی تو لعنت آباد بهشت زهرا باشن ــــــــــــــــــــ
در ضمن زیاد هم دنبال طیور نگرد
می گن آنفولانزای مرغی زیاد شده ـــــ

22:08  
Anonymous مرتضی said...

اصلاح می شه بعید می دونم

22:09  

Post a Comment

<< Home